Bez niespodzianek zakończył się w Staples Center mecz numer 4 pomiędzy Los Angeles Clippers i San Antonio Spurs. Goście po raz kolejny poradzili sobie z rywalami i klasycznym sweepem zakończyli ich udział w tegorocznych playoffach. Podopieczni Gregga Popovicha nie przegrali spotkania od 11 kwietnia i wczoraj wygrali swój 18 mecz rzędu.

Mimo porażki, Clippers w końcu zdołali podjąć walkę z niszczącymi ich dotychczas w tej serii Spurs. Spotkanie numer cztery do końca trzymało w napięciu jednak zawodnicy z San Antonio udanie zatrzymali w decydujących akcjach meczu Chrisa Paula i wygrali 102-99. Paul, który rozgrywał swoje najlepsze spotkanie w tej serii (23 punkty, 11 asyst), zawiódł w ostatnich sekundach spotkania i to właśnie jego gra w końcowych momentach nie pozwoliła Clippersom na sprawienie niespodzianki. Lider gospodarzy najpierw stracił piłkę przy próbie dogrania jej do Carona Butlera, a na 4 sekundy przed końcem nie trafił rzutu, który doprowadziłby do remisu.

W barwach Clippers nie zawiódł także ich najlepszy zawodnik w tej serii – Blake Griffin (21 punktów), a o swojej świetnej dyspozycji z meczu numer 1 przypomniał sobie także Eric Bledsoe, zdobywca 11 punktów w czwartej kwarcie (skończył spotkanie z 17 oczkami), który utrzymywał gospodarzy w grze i dał im szanse na przedłużenie tej serii.

Spurs ponownie okazali się jednak zbyt mocni i zbyt skuteczni dla swoich rywali. Niemal o każdym zawodniku gości, który przebywał dzisiaj na parkiecie można powiedzieć dobre słowo, co pokazuje jak głęboką i dobrze poukładana drużyną są podopieczni Gregga Popovicha. Świetne spotkania z ławki rozegrali Gary Neal (14 punktów w 14 minut) i Thiago Splitter (11 punktów – career-high w PO), a ten pierwszy do spółki z Manu Ginoblim udanie zastępowali Tony’ego Parkera, który nie zaliczy wczorajszego spotkania do udanych, pudłując znaczną część swoich rzutów i popełniając aż 6 strat.

Drużyna z San Antonio została zaledwie czwartą drużyną w historii NBA, która zaliczyła w PO start 8-0. Według wielu osób jest to najlepsza ofensywnie ekipa Spurs w erze Duncana i Popovicha i trudno się z taką opinią nie zgodzić. Zawodnicy z Texasu jak na razie niszczą wszystkich swoich rywali i wczoraj dopiero drugi raz w swojej serii 18 wygranych meczów, wygrali różnicą mniejszą niż 10 punktów.

Spurs czekają teraz na swojego rywala w finale konferencji zachodniej, którego wyłoni pojedynek między OKC Thunder i Los Angeles Lakers. Ci pierwsi prowadzą w serii 3-1 i już dziś wieczorem mogą na własnym parkiecie zostać kolejnym finalistą z Zachodu.

PS. Przed meczem Clippers – Spurs, w Stpales Center rozgrywany był mecz hokejowy ligi NHL pomiędzy Los Angeles Kings, a Phoenix Coyotes. Z powodu krótkiego odstępu czasu pomiędzy dwoma pojedynkami istniało ryzyko, że wczorajsze spotkanie numer 4 mogło się nie odbyć, jednak ekipa zmieniająca nawierzchnię w Staples bardzo sprawnie poradziła sobie z tym problemem:

W nocy rozegrane zostały dwa mecze w Los Angeles. W pierwszym z nich Clippers podejmowali w Game 3 San Antonio Spurs, a po nich w Staples Center zmierzyli się w swoim czwartym, bezpośrednim starciu Lakers oraz Thunder. Enjoy!

Los Angeles Clippers – San Antonio Spurs

Los Angeles Lakers – Oklahoma City Thunder

Najpierw San Antonio Spurs dokonali niemożliwego i odrobili ogromną stratę do Los Angeles Clippers, a potem Oklahoma City Thunder w końcówce meczu z Lakers zachowała więcej “zimnej krwi” i zwyciężyła 103-100. Staples Center zostało zdobyte dwukrotnie podczas jednego dnia.

Koszykarze Thunder wygrali mecz wyjazdowy i są już bardzo blisko awansu do finału Konferencji Zachodniej, gdzie najprawdopodobniej zmierzą się z San Antonio Spurs. Podopieczni Scotta Brooksa prowadzą w serii 3-1, a następne spotkanie zostanie rozegrane w hali Chesapeake Energy Arena. Pojedynek, który został rozegrany ubiegłej nocy, żywcem przypominał mecz numer dwa w Oklahomie. Znów przewagę mieli Lakersi, którzy przegrali w samej końcówce i wyglądali, jakby to oni byli “młokosami”, a nie Thunder.

“Jeziorowcy” dobrze się prezentowali w tym meczu, a szczególnie Kobe Bryant, który grał bardzo dobrze (do czwartej kwarty). “Black Mamba” zdobył ostatecznie 38 punktów, ale to nie wystarczyło do zwycięstwa, bo innego wsparcia nie miał. Następny w kolejce był Andrew Bynum z osiemnastoma “oczkami”. Dla porównania: Russell Westbrook 37 punktów, Kevin Durant 31 punktów i 13 zbiórek. Obaj zawodnicy grali również na wysokim procencie skuteczności rzutów z gry, co jest bardzo ważny.

Na osiem minut przed końcem meczu, gospodarze mieli 13 “oczek” przewagi nad drużyną gości i wydawało się, że tak doświadczona drużyna nie pozwoli sobie wydrzeć zwycięstwa. Potem nastąpiło deja vu z drugiego meczu. Oklahoma szybko zaczęła odrabiać straty, a ja miałem wrażenie, że po przeciwnej stronie znajduje się tylko Kobe Bryant. Zawodnik gospodarzy oddawał chyba wszystkie rzuty w końcówce, a często nie były to pozycje przygotowane. Po drugiej stronie barykady, Kevin Durant trafił za trzy punkty i do końca spotkania pozostało 13 sekund. Wiadomo, kto oddawał ostatni rzut w tym meczu. Run 22-8 w końcówce na rzecz gości okazał się decydujący.

Kobe przez pierwsze trzy kwarty grał na wysokiej, jak na niego, skuteczności (10/18), ale ostatnia odsłona meczu była w jego wykonaniu beznadziejna (2/10). “Wszyscy dzisiaj walczyli i wszyscy wierzyli w siebie oraz w kolegów z zespołu. To są właśnie rozgrywki Playoffs” – powiedział Russell Westbrook. Wydaje się, że nic już nie może odebrać Oklahomie występu w finale Konferencji Zachodniej. Prawdopodobnie ostatni mecz tej serii odbędzie się w nocy z poniedziałku na wtorek w hali Chesapeake Energy Arena.

Jeśli podopieczni Scotta Brooksa awansują, to czeka ich prawdziwy sprawdzian, ponieważ bardzo możliwe, że San Antonio Spurs już tej nocy zapewnią sobie udział w finale. Zespołom pozostał jeszcze jeden mecz do wygrania i wiadomo, że nie należy dzielić skóry na niedźwiedziu, ale przy obecnej formie obu drużyn, nie można sobie wyobrazić innego finału.

Śledź autora tekstu na Twitterze.

San Antonio Spurs pokonali na wyjeździe drużynę Los Angeles Clippers 96-86 i prowadzą 3-0 w serii, która może zakończyć się już dzisiejszego wieczora, kiedy to oba zespoły ponownie zmierzą się w Staples Center. Podopieczni Gregga Popovicha kontynuują świetną passę i wygrali już 17 spotkań z rzędu i są jedyną niepokonaną drużyną w tegorocznych playoffach.

Początek spotkania anie trochę nie zapowiadał jednak wygranej gości. Niesieni dopingiem fanów, zawodnicy Clippers szybko objęli prowadzenie i po znakomitej pierwszej kwarcie prowadzili 33-11. Spurs rzucali w tej odsłonie na fatalnej skuteczności z gry (25% FG), a świetne spotkanie w barwach gospodarzy rozgrywał Blake Griffin, który wyglądał przez moment jak najlepszy wysoki skrzydłowy w całej lidze. Z łatwością dostawał się pod kosz rywali, trafiał trudne rzuty z półdystansu i po pierwszych 12 minutach miał więcej punktów niż cała drużyna San Antonio (14).

Jeszcze na początku drugiej kwarty gospodarze objęli najwyższe w spotkaniu 24-punktowe prowadzenie i wydawało się, że są na najlepszej drodze do sprawienia niespodzianki i wygrania spotkania numer 3. Wtedy jednak obudzili się Spurs i rozpoczęli powolne odrabianie strat. Do przerwy wysoka przewaga gospodarzy stopniała do 10 punktów i podopieczni Gregga Popovicha wrócili do gry.

Druga połowa całkowicie należała już do Spurs. Zawodnicy z San Antonio zagrali świetnie w defensywie i pozwolili gospodarzom zdobyć zaledwie 33 punkty, czyli tyle samo co Clippers zanotowali w samych pierwszych 12 minutach spotkania.

Decydująca dla przebiegu pojedynku okazała się trzecia kwarta, kiedy to goście zaliczyli run 24-0 (!) i przez ponad 6 minut nie pozwolili rywalom na trafienie chociaż jednego rzutu z gry. Ostatecznie goście wygrali trzecią kwartę 26-8, a świetne zawody, zarówno w ataku jak i w defensywie po raz kolejny rozegrali Tim Duncan i Tony Parker, którzy wyglądają w tej serii jakby mieli o 10 lat mniej niż w rzeczywistości:

Drużynę z Los Angeles czeka teraz bardzo trudne zadanie. W historii NBA nie było drużyny, która przegrywając 0-3 wróciłaby do gry i rozstrzygnęła serię na swoją korzyść. Gra Clippers nie zapowiada by coś takiego mogło się zdarzyć w tej serii. Spurs wszystkie spotkania wygrali różnicą 10 lub więcej punktów i prawdopodobnie już dziś będą mogli się cieszyć z awansu do finału konferencji, gdzie nie było ich od 2008 roku.

Jak donosi serwis rotoworld.com, zarząd drużyny Phoenix Suns, na czele z Lon’ym Babby’m , nie zamierza pozbywać się 24-letniego centra z Kalifornii. Lopez po zakończeniu sezonu 2011/2012  stanie się zastrzeżonym wolnym agentem [RFA] i prawdopodobnie będzie mógł liczyć na przychylność ze strony władz Suns.

“Wyrównanie oferty za Robina jest bardzo prawdopodobne, niemalże pewne” – tak sprawę przedstawia zarząd Suns, w przypadku pojawienia się jakiejkolwiek oferty z innego klubu.

Robin Lopez został wybrany z numerem 15-tym w drafcie 2008, w którym do NBA trafił również jego brat – Brook [ pick nr 10]. Od tamtej pory wystąpił w 242 spotkaniach, 94-krotnie wychodząc w S5 drużyny Suns. Jego średnie z czterech lat gry to odpowiednio 5,8 ppg i 3,3 rpg. Lopez powinien spodziewać się kontraktu w okolicy 4 mln za sezon i nie przewiduje się, by któraś drużyna była w stanie zaoferować mu więcej.

W nadchodzącym “okienku transferowym” drużyna, w której od roku gra nasz rodzynek w NBA – Marcin Gortat, będzie dysponowała aż 30 milionami $$ wolnych środków do zaoferowania w kontraktach [jedna z najwyższych kwot spośród wszystkich drużyn wlidze] i chcąc powrócić do gry w PO, będzie musiała umiejętnie je wykorzystać. Na rynku wolnych agentów będą min. świetni strzelcy [ Lou Williams, Michael Beasley], których brakuje w Suns. Lon Babby zapowiedział już, że zamierza wzmocnić drużynę, ale “nie za wszelką cenę” i przekraczanie limitu salary cap absolutnie nie wchodzi w rachubę.

Czy w tej sytuacji ktokolwiek jeszcze wierzy w pozostanie Steve’ego Nasha w drużynie z Arizony ?

Sezon ma się ku końcowi, został niecały miesiąc do wyłonienia mistrza, większość drużyn zaczyna już poważniej myśleć o nowym sezonie. Wielu zawodnikom kończą się kontrakty i szukają już nowego zespołu. Na tegorocznym rynku wolnych agentów znajduje się wiele ciekawych nazwisk. Chcecie wiedzieć jakich? Zapraszam do przeglądu wolnych agentów!

Najciekawsze nazwiska wśród wolnych agentów:

 1. Deron Williams (New Jersey Nets) 

Deron Williams to najgorętsze nazwisko na tegorocznym rynku  transferowym. Trzykrotny uczestnik Meczu Gwiazd nie doszedł do  porozumienia z nowym właścicielem Nets, Mikhailem Prokhorovem  i  niemal na pewno nie wykorzysta swojej opcji w kontrakcie na pozostanie w zespole. Najbardziej prawdopodobny kierunek to Dallas Mavericks, gdzie karierę skończy Jason Kidd. Dla Williamsa kierunek “New Jersey” okazał się kompletną klapą – ani razu nie zakwalifikował się nawet do playoffs. Wciąż jest jednak często zaliczany jako jeden z dwudziestu najlepszych graczy w lidze. Williams zdobywa w tym sezonie 21.0 punktów i 8.7 asyst na mecz.

 2. Steve Nash (Phoenix Suns)

Steve Nash przez długi czas był najlepszym podającym ligi.  Kanadyjski rozgrywający pokazuje, że powiększający się wiek nie  idzie w parze z osłabieniem koszykarskich umiejętności.  Dwukrotny MVP ligi nie ukrywa, że kocha Phoenix, jednak chciałby zdobyć swój upragniony pierścień. Szanse transferu przez ekspertów koszykarskich oceniane są na 50%. Najbardziej prawdopodobne kierunki transferu to Miami Heat, którzy panicznie szukają doświadczonego rozgrywającego i Dallas Mavericks (tylko w przypadku fiaska w negocjacjach z Deron Williamsem). Na korzyść Kanadyjczyka przemawia to, że nie przywiązuje dużej wagi do zarobków, może przyjąć nawet niski kontrakt dla weterana. W tym sezonie Nash zdobywa 12.5 punktów i 10.7 asyst na mecz.

 3. Brook Lopez (New Jersey Nets)

Ten sezon Brook Lopez spisał już z pewnością na straty. Podatny  na  kontuzje zawodnik wystąpił jedynie w pięciu spotkaniach, w  jednym z nich gromadząc 38 punktów. Gdyby nie liczne urazy, ten  gracz jest według mnie jednym z trzech najlepszych centrów w tej lidze. W marcu grunt sypał mu się pod nogami, kiedy wydawało się, że Nets sprowadzą na jego miejsce Dwighta Howarda. Nie stało się to jednak i wobec prawdopodobnego odejścia Derona Williamsa władze Brooklynu robią wszystko, by potężnego centra zatrzymać. Wśród drużyn chętnych na jego usługi słyszało się o takich zespołach jak New Orleans Hornets czy Boston Celtics. Średnie z kariery to 17.5 punktu i 7.9 zbiórki na mecz.

 4. Eric Gordon (New Orleans Hornets)

Eric Gordon uważany jest za gracza o umiejętnościach strzeleckich  jednych z najlepszych w lidze. Młody rzucający obrońca stanowił  cześć grudniowego trade’u z udziałem Chrisa Paula i miał zostać  nową gwiazdą Szerszeni. Skończyło się tak, że Gordon większość sezonu obserwował z ławki ubrany w garnitur. Teraz po kontuzji będzie jednym z najbardziej łakomych kąsków okna transferowego. Chętnych na jego usługi na pewno nie zabraknie, chociaż Eric z pewnością do tanich graczy nie należy. Zainteresowani mogą nim być Cleveland Cavaliers, Phoenix Suns, a ostatnio słyszało się nawet o Chicago Bulls. Eric Gordon w tym sezonie zdobywał 20.6 punktu, 2.8 zbiórki i 3.4 asysty.

 5. Louis Williams (Philadelphia 76ers)

“Rezerwowy” ekipy z Miasta Braterskiej Miłości zalicza potężny  sezon. Jest najlepszym strzelcem jednej z ośmiu najlepszych  drużyn w NBA, gra pokaźną ilość minut, został wybrany na drugim  miejscu w konkursie na najlepszego rezerwowego. Oczywiście powinien jeszcze wzbogacić swój defensywny repertuar, jednak obecnie wiele drużyn już ostrzy sobie na niego zęby. Dla wielu drużyn takich jak Los Angeles Lakers, Chicago Bulls, Dallas Mavericks czy Portland Trail Blazers może być prawdziwą ostoją w ofensywie. I, co najważniejsze, jest naprawdę niedrogi i łatwo będzie można przebić ewentualną ofertę ze strony 76ers. Lou Williams w tym sezonie zasadniczym zdobywał 14.9 punktu i 3.5 asyst na mecz, w ciągu zaledwie 24 minut.

 6. Michael Beasley (Minnesota Timberwolves)

Michael Beasley jest cieniem samego siebie z zeszłego sezonu.  Trener nie daje mu już tak wielu minut jak to było w zeszłym roku,  Michael częściej wchodzi z ławki. Jest bardzo solidnym  zawodnikiem, naprawdę dobrym strzelcem. Wobec pobytu Derricka Williamsa w Minnesocie Beasley powinien jednak już szukać sobie nowego zespołu. Z pewnością na koniec jego kontraktu czeka wiele drużyn, które panicznie szukają mocno zbudowanego skrzydłowego. Słyszy się sporo o zainteresowaniu zawodnikiem ze strony takich organizacji jak Phoenix Suns, Chicago Bulls czy Orlando Magic. Michael Beasley zdobywał w tym sezonie 11.5 punktu i 4.4 zbiórki, co jest jego najsłabszym rokiem w całej czteroletniej karierze.

 7. Kevin Garnett (Boston Celtics)

Kevin Garnett w dniu dzisiejszym kończy 36 lat, co bardzo osłabia  jego wartość na tegorocznym rynku transferowym. Z drugiej jednak  strony, właśnie teraz w playoffach jest najjaśniejszym punktem  Bostonu. Dalej świetnie potrafi rzucać, jest genialnym obrońcą. Z powodu przebudowy w bostońskiej ekipie bardzo prawdopodobne jest odejście “Big Ticketa”. Najgłośniej słyszy się o zainteresowaniu Brooklynu Nets, gdzie Garnett dostawałby podobną gażę do tej w Celtics. Jasno sytuację postawił na swoim blogu Sekou Smith – Kevin albo zostanie w Massachusetts albo odejdzie do Nowego Jorku. Garnett zalicza obecnie swój drugi najlepszy sezon w Celtics, notując średnie na poziomie szesnastu punktów, ośmiu zbiórek i trzech asyst.

 8. Ryan Anderson (Orlando Magic)

Ryan Anderson zagrał właśnie najlepszy sezon w swojej zawodowej  karierze. W tym roku był najważniejszym graczem Orlando Magic  zaraz po Dwight’cie Howardzie, dodatkowo udało mu się zgarnąć  nagrodę Most Improved Player. Na ten moment jego przyszłość jest bardzo niejasna – włodarze Magic chcieliby bardzo zatrzymać swojego strzelca, jednak może się okazać, że będą potrzebowali miejsca w salary cap. Z pewnością wzbudza olbrzymie zainteresowanie, jednak obecnie nie słychać o żadnych propozycjach ze strony drużyn NBA. Dla wielu drużyn (Boston Celtics) byłoby to olbrzymie wzmocnienie. Anderson w ciągu sezonu regularnego zdobywał 16.1 punktu i 7.7 zbiórki.

 9. O.J. Mayo (Memphis Grizzlies)

O.J. Mayo to zawodnik, który zdecydowanie marnuje się w Memphis  Grizzlies. Mayo tuż przed przyjściem do NBA porównywany był  wielokrotnie do Vince’a Cartera i LeBrona Jamesa, a jego miejsce w  składzie Miśków zajął… Tony Allen. O.J. wie, że zasługuje na miejsce w składzie i jest bardzo zdesperowany, by odejść z zespołu. Mayo będzie tanim graczem, jest młody i wciąż perspektywiczny, do tego bardzo odporny na kontuzje. Będzie jednym z najbardziej łakomych kąsków podczas tegorocznego okna transferowego. Mówi się o zainteresowaniu zawodnikiem ze strony Brooklynu Nets, Portland Trail Blazers, Cleveland Cavaliers i New Orleans Hornets. W tym roku zdobywał średnio 12.6 punktu i 2.6 asysty.

 10. Roy Hibbert (Indiana Pacers)

Roy Hibbert właśnie zalicza swój życiowy sezon. Center w swoim  czwartym roku na parkietach dostał się do Meczu Gwiazd, a swoją  wartość udowadnia w tym tygodniu w pojedynkach z Miami Heat.  Larry Bird będzie musiał użyć swojego talentu przekonywania, by drugiego najwyższego gracza w lidze w Indianapolis zatrzymać. Hibbert będzie żądał olbrzymiej podwyżki, a jeśli jej nie dostanie, prawdopodobnie będzie chciał Pacers opuścić. Na razie Indiana gra jeszcze w playoffs i za wcześnie by mówić o zainteresowaniu konkretnych organizacji. W tym sezonie zasadniczym Roy Hibbert zdobywał 12.8 punktu, 8.8 zbiórki i 2.1 bloku.

Inne ciekawe nazwiska: 

1. Aaron Brooks (bez klubu)
2. Kirk Hinrich (Atlanta Hawks)
3. Andre Miller (Denver Nuggets)
4. Goran Dragic (Houston Rockets)
5. George Hill (Indiana Pacers)
6. Ray Allen (Boston Celtics)
7. Landry Fields (New York Knicks)
8. Courtney Lee (Houston Rockets)
9. Jodie Meeks (Philadelphia 76ers)
10. Nick Young (Los Angeles Clippers) – szanse na odejście są minimalne
11. Nicolas Batum (Portland Trail Blazers)
12. Grant Hill (Phoenix Suns)
13. Chase Budinger (Houston Rockets)
14. Sam Young (Memphis Grizzlies)
15. Matt Barnes (Los Angeles Lakers)
16. Kris Humphries (New Jersey Nets)
17. Tim Duncan (San Antonio Spurs) – szanse na odejście są minimalne
18. Antawn Jamison (Cleveland Cavaliers)
19. Carl Landry (New Orleans Hornets)
20. Brandon Bass (Boston Celtics) – szanse na odejście są minimalne
21. Andrew Bynum (Los Angeles Lakers) – szanse na odejście są minimalne
22. Chris Kaman (New Orleans Hornets)

Śledź autora tego tekstu na Twitterze!

Chicago Bulls odpadli w tym sezonie nadspodziewanie szybko, a w drużynie mają prawdziwy szpital. Operacji musiało poddać się dwóch najlepszych graczy Byków i ich powrót na początek rozgrywek jest wykluczony. W związku z tym władze ekipy z Wietrznego Miasta postanowiły zainwestować w swojego centra – Joakima Noaha.

Od Noaha będzie zależał cały początek sezonu 2012/2013. Pod nieobecność Derricka Rose’a i Luola Denga to on będzie ostoją drużyny po obu stronach parkietu. On i Carlos Boozer (taaak, Carlos). Bulls zdecydowali, że umiejętności francuskiego środkowego w ofensywie muszą ulec znacznej poprawie. Nowym trenerem Noaha zostanie była legenda Milwaukee Bucks i Los Angeles Lakers, Kareem Abdul-Jabbar. Sztab trenerski Bulls wyłamał się tym niejako ze schematu treningów z Hakeem Olajuwonem, u którego praktyki wykupiły takie sławy jak Kobe Bryant, LeBron James, Dwight Howard i… Marcin Gortat. Noah pod okiem emerytowanego środkowego spędzi blisko miesiąc.

Kareem Abdul-Jabbar jest członkiem Hall of Fame. Został siedmiokrotnie wybrany MVP ligi, sześciokrotny mistrz NBA, dziewiętnastokrotny uczestnik meczu gwiazd, lider pod względem łącznej ilości punktów zdobytych na parkietach NBA. Jedenaście razy wybrany został do najlepszej piątki ligi. Najbardziej utytułowany zawodnik w historii NBA.

Joakim Noah w tym sezonie zasadniczym rzucał średnio 10.2 punktu, 9.8 zbiórki i 2.5 asysty. Jeden raz zaliczył triple-double.

Dzisiejszego dnia hala Staples Center w Los Angeles gościła dwa widowiska – najpierw mecz miejscowych Clippers z San Antonio Spurs, a już cztery godziny później (w zasadzie to o wiele krócej, zawodnicy już wcześniej muszą wyjść na rozgrzewkę) swoje spotkanie na własnym parkiecie rozgrywali Lakers.

Oznacza to, że robotnicy na hali Staples Center mieli niecałą godzinę na zmianę parkietu. Niecodziennie zdarza się taka okazja, a więc wielu kibiców obecnych na meczu Clippers zostawało, by zobaczyć to wydarzenie. W efekcie około dwadzieścia minut po zakończeniu spotkania na deski wyszło 65 ludzi, którzy zaczęli powoli rozbierać parkiet. Musieli rozebrać boisko Clippers (307 paneli) i wstawić boisko Lakers (347 paneli) w nie więcej niż 40 minut. Udało im się to dokładnie w ciągu 26 minut.

Na hali Staples Center parkiet jest zmieniany średnio raz dziennie, czasem nawet częściej. Poza Clippers i Lakers grają tutaj również Sparks z WNBA i drużyna hokejowa. Wymiana podłogi z koszykarskiej na hokejową to już sprawa poważniejsza i zajmuje ponad dwie godziny. Na tym krótkim filmiku możecie zobaczyć, jak to w praktyce wygląda:

San Antonio Spurs jeszcze w drugiej kwarcie przegrywali 24 punktami, a pomimo tego udało im się wygrać spotkanie bez większych problemów. Inną drużyną, która jest już blisko awansu do drugiej rundy jest Oklahoma City Thunder, która po kolejnym bardzo emocjonującym meczu odprawiła Los Angeles Lakers. Już dzisiaj wyklarował się nam zatem finał konferencji zachodniej.

San Antonio Spurs – Los Angeles Clippers 96:86

Oklahoma City Thunder – Los Angeles Lakers 103:100